Blog

Trail Running Training Leuven

(Schrijf je hier in voor de Trail Trainingen)

In het najaar van 2017 start Fitter&Fitter met het organiseren van gratis training voor trail runners. 

Waar?

Samenkomst is boven op de Kesselberg: Koningsstraat, Kessel-Lo (doodlopend).

Sport op het werk, de keuze die er geen is. Alsof je een kwaadaardig gezwel niet zou wegsnijden

In de maand augustus heb ik een 25-tal bezoeken aan bedrijven op mijn agenda staan. Wie Fitter&Fitter volgt, weet dat we werken aan een sportproject voor een bedrijventerrein, waar we proberen te komen tot een gezamenlijk sport- en gezondheidsproject. Noem het een groepsaankoop. Om tot een plan te komen, moet ik eerst met alle bedrijven contact opnemen, en over het project gaan praten. Wat je op zo’n toch tegenkomt, is tegelijkertijd grappig en triest, maar het toont vooral aan waarom ik daar ben.
Op de meeste plaatsen heb ik een afspraak, en weten ze waarover ik kom spreken. Van sommige bedrijven heb ik echter niet de juiste contactgegevens, en ga ik rechtstreeks naar de balie en vraag ik om een heel eventjes een verantwoordelijke (HR/preventie) te zien. Omdat ik nog geen afspraak heb, vraag ik hen gewoon om hun gegevens, zodat ik een mailtje kan sturen en een afspraak kan maken. Je weet wel, mensen hebben het druk druk druk, en zijn niet opgezet met iemand die ongewenst hun tijd komt verstoren. De reacties zijn geld waard.
- Er was de man, van een klein bedrijfje, die me wel heel erg nors en onvriendelijk en, licht uitgedrukt tegen zijn zin, binnen liet. Mijn plooifiets bekeek hij alsof het een met verarmd uranium besmet ding uit Tsjechnobil was: “Wat doet dat ding hier!” Nog voor mijn eerste zin af was, had hij al 10 antwoorden en evenveel oordelen klaar. “Sport, daar hebben wij geen tijd voor, wij hebben het druk, wij werken hier hard. Sport, dat is voor die (denigrerende klemtoon op ‘die’) bedrijven die daar tijd en geld voor hebben.” De man zat tot over zijn oren in de stress. Het werk, weet je wel. Stel je voor wat af en toe wat sport, beweging en buitenlucht met die mens zou kunnen doen. Hij zou zowaar wat gelukkiger en vriendelijker kunnen worden. En als je vriendelijker bent, tja, dan worden de mensen ook weer vriendelijker tegen jou, en dat loont dan weer voor jou.
- Het meest voorkomende is dat de persoon die je aanspreekt de 40 al voorbij is, of spreekt over de collega’s die de 40 al voorbij zijn: “Sport, dat gaat hier moeilijk zijn, ik heb een lumbago/hernia/last van mijn knie.” Zie je het me al zeggen: Een helm opzetten, ah nee, dat gaat niet lukken, ik heb een buil op mijn hoofd van het vallen.”
Een andere keer kwam er net iemand een pakket ophalen aan de receptie wanneer ik daar stond te wachten. Een wat zwaarder pakket. “Ik kan dat niet heffen,” zei ze tegen de receptioniste. Ik zag mijn kans om schoon te zeggen dat we sport komen geven, waardoor je sterker wordt, sterkere armspieren, sterkere rugspieren, en waardoor je dat misschien wel zou kunnen dragen. Ze snapte direct wat ik bedoelde, maar vulde al snel aan dat ook zij een lumbago had. Of wat dacht je!
- Uiteraard dient sport ervoor dat deze mensen ondanks hun klachten nog zo fit mogelijk kunnen blijven. En uiteraard dient sport ervoor om te voorkomen dat de klachten nog toenemen. Dat je met mensen die al de nodige klachten hebben met een eerder gevoelige materie bezig bent, maakt het er niet gemakkelijker op. Je moet revalidatie geven. Je moet specifieke, individuele begeleiding gaan geven. Er is de kost ervan, maar je moet ook je mensen gemotiveerd krijgen om dat te doen, want geregeld zijn die mensen al niet meer zo tuk op veel inspanning en beweging. Het is niet evident om als werkgever aan te bieden. Dat snap ik best. Ik bekijk het echter anders. In elk van die bedrijven, zie je ook jong personeel lopen. Jong, zoals in “nog geen last van rug, knie, heup, nek, of laten we het hoofd er ook maar bij nemen.” Je kan er donder op zeggen dat een aanzienlijk deel van dat jonger personeel later ook in het schuitje van de lappenmand verzeild geraakt. Je kan er ook donder op zeggen dat, door degelijk een informatieve bewegingscoaching, het aantal dat met dergelijke problemen te maken krijgt, aanzienlijk lager zou zijn.
De denkoefening is voor mij heel eenvoudig: neem van het oudere personeel het aantal met gezondheidsproblemen, eender welke van aard, van diabetes en obesitas, over hoge bloeddruk en rugproblemen, tot mentale problemen. Zet daar de jonge, nog onbevlekte generatie tegenover. Op dat moment moeten de bedrijven kiezen. Waar wil je met die jongere generatie naartoe? Van’t zelfde laken een broek? Let op, beste werkgever,maak je geen illusies, gezien de evolutie van onze fitheid en gezondheid, maakt de huidige jonge generatie veel kans om er later slechter aan toe te zijn dan de huidige oudere generatie. Eigenlijk is het een denkoefening die er geen is. Als je met een kankergezwel zit, dan is er geen keuze, dan is wegsnijden of niet wegsnijden een evidentie. Met beweging stelt zich exact hetzelfde probleem, zij het preventief. Door niet te bewegen steven je ook af op het onvermijdelijke, al heeft de aandoening heel veel verschijningsvormen. Je kan koppig volhouden dat het ieders individuele verantwoordelijkheid is, de eigen gezondheid, maar als werkgever draai je er als puntje bij paaltje toch ook mooi voor op. En de kost die je er dan voor betaald, is oneindig veel hoger, dan de prijs van sport en beweging. Dat stuk over verbeterde team spirit, verhoogde productiviteit en minder personeelsverloop, daar zullen we je nu even niet mee lastig vallen.

Pages